28 Mayıs 2016 Cumartesi

görgüsüz!

Kahveden babanı çağır gel! dönemi,
bakkaldan ekmek al gel! dönemine de denk geliyor olmalı ama annem ekmeği bazlama yapıp buzdolabının sebzeligınde sakladığından evin en küçüğü olarak,
bakkaldan ekmek al geli değil,kahveden babanı çağır  geliydim.
"Kahveden babanı çağır gel!"
dedi,annem yine ve ben yine oflaya puflaya evin yanındaki kahveye gidip
kapı kenarından kafamı uzatıp,okey oynayan babamla göz göze gelmeye çalıştım,zira yanına gidip "annem seni çağırıyor"demiştim de birgün fırçayı yemiştim.
Göz göze gelip de babamın"gelmiyorum,çabuk eve git!"bakışıyla ikiletmeden doğru eve gidip "babam gelmiyormuş"dedim kolumdan tuttu da annem söylene söylene meydandaki minübüse gittik.
İlçeye varıp postaneden teyze arama rutinimizden sonra yanıbaşındaki eski bir apartmanın ikinci katındaki kuaföre girdik.
Adam,annemin saçına geniz yakan bişey sürüp,bugidilere sarıp,kazan gibi bir şeye sokarken kendimden bir kaç yaş küçük bir kızla tanıştım adı hatrımda diil "hadi"dedi evimiz yukarda annemden yiyecek bişeyler isteyelim" annemin kafası hâlâ kazanın içinde arkasını dönüp de beni farkedemezdi,karanlık merdiven dairesinden çıkıp evin kapısına geldik.Kapı açıldı anne suratsızın teki bana ,ama kızına "Ne istiyorsun güzel kızım " dedi.
Kız "hiiç "diyip koşarak içeri girdi.
Salon görünüyordu kapı aralığından,koltuklar vardı aslan pençeli kolluklu,kocaman da bir avize ,ha avize dendigini sonra ögrendim tabii ışıltılı,parlak taşlı bi lambaydı adı benim için.
Kız tam elinde koca bi kase kayısı,erik,çilekle geri gelirken kapı kenarında duvara çakılı dantel örtülü tahta rafın üzerindekı telefon çaldı. "aa"dedim"ev telefonunuz da var"
Annesi telefonla konuşurken ben kapı eşiğinde kızın getirdiği erikten bi tane alıp yerken,ikinci eriğe uzanıyordum ki kadın telefonu kapatıp bana ters ters bakıp kızına yine yumuşakca "aaa kızım,görgüsüzlük(bu kelime benim içindi)etmeyin,yeter birazı da abine kalsın"diyordu ki kız "ama anne abim yokki benim"dedi
elimdeki eriği bırakıp agzımdakini de boğazıma dizip,aşağı inip anneme sordum "görgüsüz kime denir?"az çok anlamıştım ama annem anlatınca ağlamaya başladım
"ama"dedim"bahçemizde kocaman bi erik ağacı var bizim,ben görgüsüz değilim!"


Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...