19 Şubat 2016 Cuma

Çocuk Doyumsuz Dogmaz!

Asya'ya yine de abartı olmamakla birlikte durduk yere kıyafet ve ayakkabı almaları evet ben de yaptım ilk zamanlarda.
Ta ki Asya 3.5  4yaşlarındaydı sanırım, yeni aldıgım bi elbiseye burun kıvırana kadar.
O zaman "Napıyorum ben!"dedim
Alaz'la birlikte Alaz Asyanınkilerle büyümeye başladı ve kıyafet alımı bayramdan bayramaya ve ihtiyaç oldugunda olmaya basladı.
Artık yırtılmadan,eskimeden bir yenisi alınmıyor.
Ve böylece günlerce yeni ayakkabı hayalı kurulup magazaya giderken
"Ay çok heyecanlıyım anne"cümlesi kuruluyor.
Ve ayakkabı ayakkabılığa konulmaya kıyılamıyor.
Çocuklar doyumsuz,memnuniyetsiz dogmuyor oysa
Onları biz kıymet bilmemeye,yetinmemeye alıştırıyoruz .
Çıtayı her defasında yükselterek ve
istemeden,ya da her istedigınde kıyafetlere,ayakkabılara ,oyuncaklara boğarak.


Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...