20 Kasım 2013 Çarşamba

Tütün Kokan Sonbahar...

Sonbahardı...
(fotoğraf Ümit Arslan)

‘’Buraya ne yazmam gerekiyor? ‘’diyerek uzattığım kağıdın bir ucunu bırakmadığımda ,yaklaşmıştı  hiç olmadığı  kadar dudaklarıma  tütün kokan boynun
İçime çektiğimde kapalıymış ki gözlerim sonradan fark ettim şakaklarındaki tek tük ve oralara  çok yakışan beyazları.
 Sen neler yazmam gerektiğini anlatırken ,ben boynunda terk etmeye niyetli olduğum nefesimle vedalaşıyordum ki
Biraz daha yaklaştın ,yaklaştın da  nefessiz kaldım sanki
kağıttan kaldırıp göz bebeklerine kilitlediğinde yüzümü, yaramazlık yapan çocuğun hınzır gülümsemesi de kilitli gözbebeklerinden girdi içeri.
Bir asır kalmıştım
Kalmasam da kalabilirdim hiç sorun değil di
 Ki
 Kalkarken sen,  ayaklarının altında ezilen sarı sonbahar yapraklarının ‘’Şiiişt şapşal şapşal durma! ‘’sesiyle doğrulttum omuzlarımı ve geri çağırdım kaşlarımı çatarak nefesimi,
aceleyle geldiğinden mi,
 tütün kokunu boynuna bırakmayı unutup da onu  da alıp gelmişti de iyi etmişti.
 Rüzgarda savrulan saçlarım da gözlerinle aramıza girmişti de tam olmuştu ayrılığımız .
Saçlarımın arasından kısık gözlerle bakıp ,sadece ;
''Gidiyor musun?''diyebildim.
‘’Gerisini sen halledersin ,başka soracağın bişey olursa ara’’dedin
Ve yaparklarla ,ardında  öylece kalan benim dedikodumu haşur huşur yaparak gittin.
Bu yüzden sarı sonbahar yapraklarım  hep tütün kokar benim.
 .........................................................
…………………………………......

‘’Biliyordum’’ dedi  kalemimin üzerinden yazdıklarıma bakarken boynumu yukarı kaldırıp da tütün kokulu tenini  içime çekerken dudaklarıma da bulaştırdığımın  adamı
‘’Biliyordum,
 o gün gizlice kokumu içine çektiğini…’’






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...