5 Temmuz 2011 Salı

Yamalı...

‘’Savrulan etekten bir parça
Takılırsa bir çalıya
Çekip kurtardın zannetsen de
bir ilmeğin kalır hep orda
Arkanı dönsen de yürüsen de ‘’Artık çiçek açacak’’denen kırlarda
Hissetmemen imkansız ince bir ilmekle söküldüğünü yavaşca
Dağılır parçaların,savrulur rüzgarda ayrı ayrı ,sen koşup uzaklaşmaya çalıştıkça
Geçer...
Zamanla yamalanır uçların.
Eskisi gibi dağınık değilsindir
Eskisi gibi bir bütünde değilsindir ama
Ucundan tutsan her an eline gelip dağılacak gibi bekler hep hali hazırda.
Olduğun yerlerde eğrelti duruyorsundur
Ait olduğun yerlerden ise çooook uzakta
Sen !
Kendi eteğinde her an sökülmeye hazır yamalı bir parça’’
Yazıp kapattığımda defterin arasından düştü aşağıda kimin söylediğini,ne zaman yazıldığını
hatırlamadığım şu satırlar
Tesadüf denir aslında ama ben tesadüften öte hissettim o kadar güzel tamamlıyordu ki
''Dur bu eksik kaldı'' der gibiydi sanki bana.
‘’Kimi zaman umut kimi zamanda umalan şey aldatıyor bizi
Uzaklığın büyüsü cennetler gösteriyor bize ama büylenir büyülenmez ,bu cennetlerin uçup gittiğini görüyoruz.
Demek ki mutluluk ya gelecekte ya geçmişte;
Şimdiki an güneşli ovanın üzerinde dolaşan küçücük bir buluta benziyor önü arkası pırıl
pırıl ,ovaya yalnızca gölgesi düşüyor….’’
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...