13 Şubat 2010 Cumartesi

Ah köpekcik yine aynı yerlere götürdün beni.

Bacaklarıma değen yumuşaklıkla aniden geriye sendeledim korktum mu?
Sanmam korkacağım kadar değildi.
Elimde çayım simidim,yurt kapısının demirlerine yaslanmış kimbilir nerelerde dolaşıyordu beynim,bu yüzden irkildim.
Oysa bundan beş yıl önce böyle bir durumda çığlık çığlığa tepki verirdim.
Olaylara karşı ifadesizliğim belirdi bugünlerde eskisi gibi çok sesli değilim.
Hafif bir gülümsemeyle izin verdim bacaklarımın arasında gezinmesine Mızmız'ın
Mızmız mı dedim ?
Nede çabuk koyuvermiştim adını sarı tüyleri uçlara doğru kirden kahverengileşen köpekciğin.
Çabuk değildi aslında başka bir Mızmız'a benzettim
Elimdeki simit parçasını koydum önüne yemedi.
Yemezmiydi köpekler simidi ?
Oysa yerdi?
Yermiydi?
Yada ben bir köpekle karşılaşıp ona birşeyler vermeyeli hatırlayamayacağım kadar uzun zaman mı olmuştu.
Evet olmuştu sarı bir köpek bacaklarımın arasında dolaşmayalı uzunnnn zaman olmuştu.
Pazardı ,
o zamanlar sevmezdim pazarları .Pazarlar sevilmez mi demeyin ;
Hafta içi her sabah odun ,tezek karışımı bir soba yakar ,
bu soba iki güne bir borularıyla birlikte başınızdan aşağı kurum boşaltarak devrilir ,
tahta tabanı çökmüş sınıftan her süpürmede bir kova kum çıkar ve o toz bulutu arasında saçlarınız kahverengiye çalarsa
ve sizin tüm bunlardan sonra gireceğiniz sıcacık bir banyo yerine boruları donmuş odanın birinin kenarına 1 metrekarelik, tuğla yükseltilerek yapılmış bir banyo bekliyorsa.
sizin tek banyo şansınızda hafta sonları öğretmen evindeki ise
ve cumartesi sıcacık banyoyu,arkadaş koridor sohbetlerini,
tek eğlence batak masalarını bırakıp pazar sabahı saat 12'de köye dönen minübüsü kaçırmamak için köy minübüsçülerini arıyorsanız telefon telefon üstüne
SEVMEZSİNİZ.
Sevmiyorken yine bir pazar gününü omuzlarımda valizim ellerimde bir haftalık mutfak alışverişim .
Yol kenarındaki bakkalın önünde minübüsümü bekliyorken dolaşmıştı bacaklarıma ,yine sarı ama daha büyükçe bir köpek yavrucağı .
Ama o zaman zavallı, attığım kuru ekmeği bile patilerinin arasına almasıyla yemesi bir olmuştu .
E şimdi bu yavru niye yemiyordu üstelik susam ekstrasıda vardı bu sefer
Soğuktu ,yiyecek bir şey bulamamış olacaktı ki kuru ekmeği bile yedi diğeri koca bir kemik gibi .
Ama bu Mızmız'ın sıcak ,hergün yurt yemeklerinin yediği önünde yemediği arkasındaydı sanırım yermi kuru ekmeği.
Onunda alıp getirseydim buralara o da yemezmiydi ki.
Alışırmıydı buralara yediği o kuru ekmeği versem bu defa beğenmezmiydi?
Köpeği de kendi nankörlüğüne alet etme Selda dedim kendi kendime bu senin nankörlüğün
kapımı asma kilit yerine normal kilitle açayım ,
yüzümü musluktan akan suyla yıkayayım,
okula kaldırımdan yürüyerek gideyim ,
yatak yapmak,toplamak zorunda kalmadan sabahları örtüsünü üzerine atıp çıkayım
gibi basit isteklerin varken şimdi ne bu memnuniyetsizlik ?
Ne bu unutkanlık ?
Ne çabuk alışıyoruz bulunduğumuz ortama ne çabuk unutuyoruz ... ve bir köpek yavrusu ne çok şey hatırlatabiliyor insana .

6 yorum:

ramazan dedi ki...

Sevgi arıyorlar,ekmekten çok o köpecikler.Ve yaşananlar çabuk unutuluyor.Sanki hep bugünkü gibi yaşam.İyi ki de öyle.Yoksa zaten yaşanıp geçmiş olan o sıkıntılı günleri her an aklımızda tutsaydık hayat zehir olurdu.
Aslında var ya,hayatın bu zorluklarını yaşayanlar asıl kahramanlardır.Kolaycılar ne katabilir ki bu dünyaya.Olsa olsa müfettiş hanım gibi tebeden bakar.
Sevgiler,saygılar.

Ece dedi ki...

GÜNAYDIN ASYASELDA..
NASILSIN:)HAYVAN SEVGISI BASKA BIRSEY AMA YAZINI OKURKEN BIR AN KENDI HAYATIMDAN BIR KESIT GELDI:)HARIKA BIR YAZI OLMUS.HAYVANLAR NANKÖR DEGILDE AMA INSAN OGLU ÇOK NANKOR VE BEN HEP BUNU SOYLERIM UNUTKANLIK NANKORLUGU GETIRIR HER ZAMAN,AMA BAZI INSANLAR ERKEN TOPARLIYOR KENDISINI :) BU ARADA SEVGILILER GUNU SANA BIR SEY IFDE EDIYOR MU BILMIYORUM(BANA BIR SEY IFADE ETMIYOR)SEVGILILER GUNUN KUTLU OLSUN:)
SEVGILERIMLE

herşeyden azıcık dedi ki...

Gayet doğal bişey herkes aynı hep daha iyisini istemek insanın doğasında var aslına bakarsan nankörlük olarak da düşünülebilinir ama her zaman daha iyisine layık varlıklar olduğumuzu düşünüyorum.

asyaselda dedi ki...

ben aklımda tutarım her anı anılarımı severim ramazan abi ama anılara çok dalmak unutmamak gerçekten zehir eder hayatı sanırım.
ben çok dua etmişti böyle bir yerde görev yapayım diye biliyormusunuz.
ilginç amaçok isedim anlatacak anılarım olsun istedim ,zoru görmek istedim.
ve şimdi düşünüyorum da zor olsada hayatımın en güzel yıllarıydı ve ben her fırsatta hatırlamaktan özlemekten vazgeçemeyeceğim sanırım.
sevgiler

asyaselda dedi ki...

merhaba ece iyiyim teşekkür ederim:)
sen nasılsın?
insanlar hayvanlardan daha nankör söylediğin gibi
unutkanlık nankörlüğü getirir dediğin gibi
unutmadım aslında ordaki yaşantımı aslada unutmama izin vermedim ama yinede alışkanlık sanırım buraya alışmak ve daha iyiyi istemek daha rahatı daha farklıyı
istedikçede gelecek gerisi.
sevgililer günü hiç bir şey ifade etmiyor canım benim için aslında çok romantiğimdir ama bugünü hiç kutlamadım sanırım.eşimde maça gidecek birazdan herhangi bir günden hiç farkı yoktu benim için.
sürprizler beklenmeden yapılmalı bugün geleceklerden haberdar olmak pek hoşuma gimiyor benim.ansızın yapılacak sürpriz dediğin ve hiç beklemediğin anda söylenecek hiç duymadığın duymak istediklerin.
hoş bunlar özel günler haricinde de karşılaştığım bir durum değil ama alıştım bunada beklemiyorum beklenti içine girmiyorum artık:)
ne şimdi ne başka bir gün sevgiler

ஐ : ) STİL DİREKTÖRÜ ( : ஐ dedi ki...

Çok haklısın tatlım hele son satırlar bulunduğumuz yerlere alışmak konusunda da hemfikirim. Çok güzel yazmışsın tatlım çok üzülüyorum el kadar canlılara :(

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...