10 Aralık 2009 Perşembe

Köreltmeyin!

video
Küçük çocuk okula başlamış,pek te akıllıymış
Okulu da çok büyükmüş.Ama akıllı çocuk sınıfa kestirme bir kapıya çıkan bir yol bulmuş.Buna çok sevinmiş artık okul kocaman görünmüyormuş.
Bir sabah öğretmen demiş ki;
''Bugün resim yapacağız''
Ne güzel!demiş çocuk.Resim yapmayıda çok severmiş
Tam boyalarını çıkarmış tren,çiçek,böcek,güneş yapacakmış ki
Öğretmen''durun!''demiş ''Çiçek çizmesini öğreneceğiz''
''İyi''demiş çocuk çiçek yapmayı da severmiş başlamış yapmaya mavi,turuncu,sarı,yeşil boyalarıyla...
Ama öğretmen ''Durun!'demiş,''Size çiçek nasıl yapılır göstereceğim''Yeşil saplı kırmızı bir çiçek çizmiş ''İşte böyle çizeceksiniz,şimdi çizmeye başlayabilirsiniz''
Çocuk bir kendi çiçeğine bakmış bir de öğretmeninkine kendininkini daha çok sevmiş ama söyleyememiş.
Çevirmiş kağıdın diğer yüzünü başlamış yeşil saplı kırmızı çiçeği yapmaya.
Başka bir gün sınıfa çıkan kapıyı tek başına açmayı becerdiğinde şöyle demiş öğretmen
''Bugün çamurdan birşeyler yapacağız''
İyi demiş çocuk çamurla oynamaya bayılırmış yılanlar,kardan adamlar ,filler,arabalar...başlamış çamurdan birşeyler yapmaya.
Ama öğretmen ''Durun daha başlamayın''demiş. ''Şimdi bir çanak yapacağız''.
''Güzel '' demiş çocuk pek severmiş çanak yapmayıda başlamış boy boy şekil şekil çanakları yapmaya.
Ama öğretmen ''Durun!'' demiş ve başlamış bir çanak yapmaya ''İşte böyle yapacaksınız.Şimdi başlayabilirsiniz''.
Küçük kendininkilere bakmış,öğretmenin çanağına bakmış.Kendininkini daha çok sevmiş ama toprağını tekrar yuvarlayıp başlamış öğretmeninki gibi derin ve büyük bir çanak yapmaya.
Ve çok geçmeden küçük çocuk öğrenmiş beklemeyi,izlemeyi ve her şeyi öğretmen gibi yapmayı.
Ve çok geçmeden başlamış kendiliğinden hiç birşey yapamamaya.
Ama birden küçük çocuk ve ailesi taşınıvermiş başka bir şehre,başka bir eve ve çocukta gitmiş başka bir okula.
Bu okul daha da büyükmüş diğerinden kestirme yoluda yokmuş.
Dik merdivenleri ve uzun koridorları geçmesi gerekiyormuş sınıfa kadar.
Ve daha ilk gün öğretmen demişki
''şimdi resim yapacağız!''
''Güzel'' demiş çocuk ve beklemiş öğretmenin ne yapacağını söylemesini.Ancak öğretmen birşey söylemeden başlamış dolaşmaya.
Küçük çocuğun yanına gelince sormuş
''Resim yapmak istemiyormusun?''
''İstiyorum''demiş çocuk.
''Ne yapacağız?''
''Ne istersen''demiş öğretmen.
''Herkes aynı resmi yaparsa ve aynı rengi kullanırsa kimin ne yaptığını ve neyin nasıl olduğunu nasıl anlarım ben?
''Bilmem''demiş çocuk ve başlamış
''YEŞİL SAPLI KIRMIZI ÇİÇEĞİ ''çizmeye...
(Baba destek programına gidiyor Asya'nın babası ve onun programından bir hikaye,alıntı)

16 yorum:

zeynepin sesi dedi ki...

daha önce de duymuştum bu hikayeyi,bi öğretmen olarak çok etkiler beni..

Sevgi Küçük dedi ki...

harika bir şey. çok hoşuma gitti. :)

Batıkan dedi ki...

Hay ağzına sağlık örtmenin..ve hay klavyene sağlık örtmenim...

duygu dedi ki...

değil mi yaa, nasılda kapak oldu bu günümüz öğretim sistemine... şimdilerde birçok okulda 1. örneği görüyoruz... işte ben bu yüzden çok karamsarım Derin'in kreş eğitimi konusunda... çünkü evde öylesine özgür oynayıp, resim yapıyor ki... boyaları taşırmış, fili kırmızı boyamış kimin umurunda... istediği hayali yansıtıyor renklerine... gideceği kreşte bu kadar özgür olabilecek mi diye düşünmekten başlatamadım henüz...
biraz daha bekleyelim bakalım...
sevgilerimle...

herşeyden azıcık dedi ki...

Hep öyle büyümedik mi? Körelttiler içimizdeki hayal dünyasını şimdi 33 yaşımda bişeyler yapmaya çalışıyorum ve bir bakıyorum hep çevremde gördüğüm şeyler hiç yeni birşey çıkmıyor elimden (Ama bunun daha öncende farkındaydım kendi çocuklarımı olabildiğince serbest bırakıyorum şimdi)

Tibet'in annesi dedi ki...

Süper bir hikaye ama nereden bulacağız biz böyle öğretmenleri. Seldacım gelsenize bu taraflara siz :)))

ELİF dedi ki...

bildiklerimi tekrar hatırlatıyor bana yazdıkların.çok sağol.

svl dedi ki...

Çok güzel gercekten anlamı çok çok büyük...sevgiler

suinci dedi ki...

biz okulda çocukları serbest bırakacaksınız özgün çalışmaları destekleyeceksiniz diye öğrendik.bugün komşumu oğlunun anasınıfı öğretmeniyle konuşması için gönderdim.çünkü eve gönderdiği çizgi çalışmalarını ve sanat çalışmalarını çocuğun yapmadığı fazlasıyla belliydi...
yorum sizin...!

SMİLENA dedi ki...

harika bir hikaye.özgür bırakmalı çocukları .hayal güçleri neyi istiyorsa onu yapsınlar.çok önemli bir konu.sonra resim yapın değince hepsi bacası tüten ev,güneş ,uçan kuş,yapıyor.
benim ki de hep farklı yapıyordu ana okulunda deniz altı temizleme robotu,arı kovanları vs. ben güneşi sarı yap diyorum benim canım turuncu istiyor diyor.
çok güzel bir paylaşım olmuş.öpüyorum sizi hatta o küçük koalayı yiyiyorum...

meltem dedi ki...

ben ilk kez duydum bu hikayeyi ve payıma düşeni aldım:)
ne güzel bi şey paylaştın canım çok teşekkür ederim, çok etkilendim
böyle eğtimcilerle her zaman karşılaşamasak bile bireysel çabalarında kitlelere uzun vadede ulaşacağını düşünen biri olarak valla çok keyif aldım ben bu yazıdan
resim derslerini çok seven, güzel resim çizen biri olarak, hiç bi resim dersinde "konusuz" resim yapma şansım olmadı ama kendimi koruma şansım oldu:) umarım çocuklarımız da robot değil özgün bireyler olurlar canım
ay uzattım sanırım
eline sağlık topraaaam
mcuksss

Doğa dedi ki...

Doğa'ya okul araştırırken bu kriter çok önemliydi benim için.. kendi duygu ve düşüncelerini özgürce ifade edebileceği bir yer olmalıydı..Şükürler olsun ..öyle bir yerde şuan..

dün okulundaydım..Bir kaç resim paylaştım bloğumda.. mutluluğu yuzunden belli oluyor kızımın..bu yazdıklarımı doğruluyor kanımca :)

Tesekkur ederım Seldacım..çok anlamlı bir hikayeydi paylaştığın...

asyaselda dedi ki...

öğretmen olup duymamak ne mmkün değilmi:)

benimde ilk okuduğumda ve sonrasnda çok hoşuma gitmşti sevgim:)

rica ederim melikecim:)

en iyi kararı sen veririsin duygucum umarım hayal gücünü sınırlamayan bir kreş bulursun ama korkma artık sınırlayıcı öğretmenler azaldı..

haksılık etme fundam senin yaptıklarını ben gayet özgün buluyorum:)mesela pembe taburen...
senin gibi düşünne anneleri varkende başka türlü yetişmeleri mümkün değil zaten.

ah tibetimin annesi var var hem de çok:)e bulamazsanda geliriz tibetimin canı sağolsun :)

unutmamak lazım elifcim rica ederim:)

bencede sevalcim hayal gücünün sınırlanması çok fena özellikle minicik beyinler için sevgiler:)

en azından komuşunun senin gibi bir komuşusu var..sevgiler su inci.

yapsın similenacım sarı yapsın mavi yapsın hatta mor:)

canım sen yazarsında uzattın olurmu hiç:)
her hikayeden payımıza düşeni alırız zaten ve uygularız:)senin baskıcı ve sınırlayıcı olacağını asla düşünemem zaten :)canım toprağım deli toprağım..

şenaycım sende bir öğretmen olduğun için kriterlerini yakalamam okul konusunda zor olmuştur..ve ne mutlu ki kafana göre bir yer bumuşsun ve doğayı mutlu etmişsin sevgiler

Şule-Bilge'sMum dedi ki...

çok begendiğim her resim yapışta aklıma gelen bir hikaye.ne kadar doğru.klavyene sağlık melikenn dediği gibi

asyaselda dedi ki...

teşekkür ederim şulecim:)benimde sevdiğim bir hikayeydi

GüLCaN dedi ki...

çok güzel bi hikaye çok ta etkilendim.. üzüldüm ben şimdi o çocuğa yaa. valla bak burnum sızladı son cümleyi okuyunca..

her öğretmen, öğretmen olamıyor ne yazık ki. eşimin yeğeninden biliyorum bir ilkokul öğretmeni böyle olabiliyormuş demek dedirtmişti bana. bu bambaşka bir konu neyse uzatmıyayım. ama gözüm korktu.. aydın, açıkgörüşlü, gerçek bir öğretmen gibi bir öğretmeni olabilecek mi çocuğumun?

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...